بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَي

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ نام پروردگار برتر و بلند مرتبه‌ات را [از هرچه رنگ شرك خفى و جلى دارد] منزه و پاك بدار.

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّيٰ

آنكه آفريد، پس درست و نيكو گردانيد.

وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَديٰ

و آنكه اندازه قرار داد و هدايت كرد،

وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعيٰ

و آنكه‌چراگاه را رويانيد،

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْويٰ

و آن را خاشاكى سياه گردانيد،

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسيٰ

به زودى قرآن را بر تو مى‌خوانيم، پس‌هرگز فراموش نخواهى كرد،

إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفيٰ

جز آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و آنچه را پنهان است مى‌داند.

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْريٰ

و تو را براى آسان‌ترين راه [كه شريعت سمحه و سهله است‌] آماده مى‌كنيم.

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْريٰ

پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد.

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشيٰ

كسى كه از خدا مى‌ترسد، به زودى متذكر مى‌شود.

وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَي

و كسى كه از همه بدبخت‌تر است از آن كناره مى‌گيرد.

الَّذِي يَصْلَي النَّارَ الْكُبْريٰ

همان كسى كه در آتش بزرگ‌تر در مى‌آيد.

ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْييٰ

آن گاه در آنجا نه مى‌ميرد و نه به خوشى زندگى مى‌كند.

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّيٰ

بى‌ترديد كسى كه خود را [از زشتى‌هاى باطن و ظاهر] پاك كرد، رستگار شد.

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّيٰ

و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند.

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا

[ولى شما منكران لجوج به سوى راه رستگارى نمى‌رويد] بلكه زندگى دنيا را [بر آن‌] ترجيح مى‌دهيد.

وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقي

در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است.

إِنَّ هٰذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُوليٰ

همانا اين [حقايق‌] در كتاب‌هاى آسمانى پيشين هست.

صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسيٰ

[در] كتاب‌هاى ابراهيم وموسى.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ آيا خبر حادثه هولناكى كه [همه انسان‌ها را از هر سو] فرا مى‌گيرد، به تو رسيده است؟

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ

در آن روز چهره‌هايى زبون و شرمسارند؛

عامِلَةٌ ناصِبَةٌ

[آنان كه همواره در دنيا] كوشيده‌اند و خسته شده‌اند [و سرانجام سودى نيافته‌اند]

تَصْليٰ ناراً حامِيَةً

در آتشى سوزان درآيند.

تُسْقيٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ

آنان را از چشمه‌اى بسيار داغ مى‌نوشانند؛

لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ

براى آنان طعامى جز خار خشك و زهرآگين وجود ندارد

لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ

كه نه فربه مى‌كند و نه از گرسنگى بى‌نياز مى‌نمايد.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ

در آن روز چهره‌هايى شاداب و باطراوت‌اند

لِسَعْيِها راضِيَةٌ

از تلاش و كوشش خود خشنودند

فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ

در بهشتى برين‌اند

لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً

در آنجا سخن لغو وبيهوده نشنوند

فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ

در آن چشمه‌اى روان است

فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ

[و] در آنجا تخت‌هايى بلند و با ارزش قرار دارد

وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ

و [در كنار چشمه‌هايش‌] قدح‌ها نهاده شده است

وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ

و [ديگر از نعمت هايش‌] بالش‌هايى پهلوى هم چيده [براى تكيه زدن بهشتى‌ها] است

وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ

و فرش‌هايى زربفت و گسترده [كه روى آن مى‌نشينند.]

أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَي الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آيا با تأمل به شتر نمى‌نگرند كه چگونه آفريده شده؟

وَ إِلَي السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

و به آسمان كه چگونه بر افراشته شده؟

وَ إِلَي الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و به كوه‌ها كه چگونه در جاى خود نصب شده؟

وَ إِلَي الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و به زمين كه چگونه گسترده شده؟

فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ

پس تذكر ده، كه تو فقط تذكر دهنده‌اى؛

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ

تو بر آنان مسلط نيستى [كه به قبول ايمان مجبورشان كنى،]

إِلَّا مَنْ تَوَلَّيٰ وَ كَفَرَ

ولى كسى كه [به دنبال تذكر پى در پى‌] روى گردانيد و كفر ورزيد.

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذابَ الْأَكْبَرَ

پس خدا او را به عذاب بزرگ‌تر عذاب خواهد كرد.

إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ

قطعا بازگشت آنان به سوى ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ

آن گاه بى‌ترديد حسابشان بر عهده ماست.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: او خداى يكتاست؛

اللَّهُ الصَّمَدُ

خداى بى‌نياز [كه نيازمندان با اعتماد به حضرتش قصد او كنند.]

لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ

كسى را نزاده، و از كسى زاييده نشده است،

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

و هيچ كس [نه در ذات و نه در صفات‌] همانند و همتا و شبيه او نمى‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: به پروردگار سپيده‌دم پناه مى‌برم،

مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

از زيان آنچه آفريد،

وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

و از زيان شب هنگامى كه با تاريكى‌اش درآيد [كه در آن تاريكى انواع حيوانات موذى و انسان‌هاى فاسق و فاجر براى ضربه زدن به انسان در كمين‌اند]

وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ

و از زيان زنان دمنده [كه افسون و جادو] در گره‌ها [مى‌دمند و با اين كار شيطانى در زندگى فرد، خانواده و جامعه خسارت به بار مى‌آورند]

وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

و از زيان حسود، زمانى كه حسد مى‌ورزد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم

مَلِكِ النَّاسِ

[به‌] پادشاه مردم

إِلهِ النَّاسِ

[به‌] معبود مردم

مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ

از زيان وسوسه‌گر كمين گرفته و پنهان،

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

آنكه همواره در سينه‌هاى مردم وسوسه مى‌كند

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

از جنيان و آدميان.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌و مهربانى‌اش هميشگى.

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

همه ستايش‌ها، ويژه خداست كه مالك و مربى جهانيان است.

الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

رحمتش بى‌اندازه و مهربانى‌اش هميشگى است.

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

صاحب و داراى روز پاداش است.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

[پروردگارا!] فقط تو را مى‌پرستيم وتنها از تو يارى مى‌خواهيم.

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت كن.

صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ

راه كسانى [چون پيامبران، صديقان، شهيدان و صالحان‌] كه به آنان نعمت [ايمان، عمل شايسته و اخلاق حسنه‌] عطاكردى، هم آنان كه نه مورد خشم تواند و نه گمراه‌اند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الم

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ الم

ذٰلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُديً لِلْمُتَّقِينَ

در [وحى بودن و حقانيت‌] اين كتاب [با عظمت‌] هيچ شكى نيست؛ سراسرش براى پرهيزكاران هدايت است.

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

آنان كه به غيب ايمان دارند و نماز را بر پا مى‌دارند و از آنچه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

و آنان كه به آنچه به سوى تو و به آنچه پيش از تو نازل شده، مؤمن هستند و به روز قيامت يقين دارند.

أُولئِكَ عَليٰ هُديً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

آنانند كه از سوى پروردگارشان بر [راه‌] هدايت‌اند و آنانند كه رستگارند.